هيچ گونه چاره‌اى براى فرار و هجرت نمىبينند و راه به جائى نمىبرند » ؟ تو با اين سخن و با اين خط و ريسمان ، مردم نيمه خاطى را چه خواهى كرد كه قرآن مىگويد : فرجام آنان بسته به ارادهء خدا است كه يا آنان را كيفر كند و يا با آنان آشتى كند ؟ مردم پشيمان را چه مىگوئى كه كارهاى نيك خود را با كارهاى بد و ناروا درهم كرده‌اند و قرآن مجيد مىگويد : « شايد كه خداوند با آنان آشتى برقرار كند » ؟ اصحاب اعراف را چه خواهى گفت كه روز رستاخيز بر تپه‌هاى بلند صحراى محشر در مىمانند و چون بديها و نيكيهايشان برابر آمده است ، در نيمه راه بهشت بجا مانده‌اند ؟ و بالاخره آن جماعتى كه خدا و رسول خدا آنان را با پول و مقام تشويق و تطميع كردند تا بر صراط ايمان باقى بمانند ، چه محل و مقامى در برابر اين خط تو خواهند داشت ؟ شرح - اين مباحثه ميان ابو جعفر باقر و زرارة بن اعين صورت گرفته است . قبلا زراره از شاگردان حكم بن عتيبه و به مذاهب اهل سنت علاقمند بود . بعد از اين كه با امام باقر آشنا شد به مذهب تشيع گراييد . اين مباحثه بسيار طولانى است و قسمتهاى ديگر آن ، طى احاديث ديگرى درج شده است . در اثر همين گونه مباحثات است كه زراره به حقانيت مذهب اهل بيت ، ايمان پيدا كرد . در ضمن اين حديث عناوين و اصطلاحاتى وجود دارد كه جز با اطلاعات كافى قابل درك نيست و چون ترجمهء رسمى آن كافى به نظر نمىرسيد ، لذا شرح و توضيح كافى را در ضمن ترجمه پيوند داديم .